တင်ပါးဆုံရိုးပြုပြင်ခွဲစိတ်မှုအတွက် ဘယ်လိုပြင်ဆင်ရမလဲ။

၁။ မေ့ဆေး- ခွဲစိတ်မှုအတွင်း လူနာသည် နာကျင်မှု သို့မဟုတ် မသက်မသာဖြစ်မှု မခံစားရစေရန် အထွေထွေမေ့ဆေးပေးခြင်းဖြင့် လုပ်ငန်းစဉ်ကို စတင်ပါသည်။

၂။ ခွဲစိတ်မှု- ခွဲစိတ်ဆရာဝန်သည် တင်ပါးဆုံရိုးနေရာတွင် ခွဲစိတ်မှုတစ်ခုပြုလုပ်ပြီး ပုံမှန်အားဖြင့် ဘေးတိုက် သို့မဟုတ် နောက်ဘက်ချဉ်းကပ်မှုဖြင့် ပြုလုပ်သည်။ ခွဲစိတ်မှု၏နေရာနှင့် အရွယ်အစားသည် ခွဲစိတ်မှုအမျိုးအစားနှင့် လူနာ၏ခန္ဓာဗေဒပေါ်တွင် မူတည်သည်။

1. ၃။ အဆစ်ဖော်ထုတ်ခြင်း- ခွဲစိတ်ဆရာဝန်သည် တင်ပါးဆုံရိုးကိုဖော်ထုတ်ရန် ကြွက်သားများနှင့် အခြားတစ်ရှူးများကို ခွဲထုတ်သည်။ ၎င်းတွင် ပျော့ပျောင်းသောတစ်ရှူး၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကို ဖယ်ရှားခြင်းအပြင် လိုအပ်သလို အရိုးကို ပုံသွင်းခြင်း ပါဝင်နိုင်သည်။

၄။ ရှိပြီးသား အစိတ်အပိုင်းများကို ဖယ်ရှားခြင်း- လူနာသည် ယခင်က တင်ပါးဆုံရိုးအစားထိုးခွဲစိတ်မှု ခံယူဖူးပါက ခွဲစိတ်ဆရာဝန်သည် ဟောင်းနွမ်းနေသော သို့မဟုတ် ပျက်စီးနေသော တင်ပါးဆုံရိုးကို ဖယ်ရှားပေးပါသည်။အတုတင်ပါးဆုံရိုးအစိတ်အပိုင်းများ၊ acetabulum တစ်ခုလုံး သို့မဟုတ် အစိတ်အပိုင်းများ အပါအဝင်ပေါင်ရိုးခေါင်း.

၅။ အရိုးခုတင်ပြင်ဆင်ခြင်း- ရှိပြီးသားတင်ပါးဆုံရိုးအစိတ်အပိုင်းများကို ဖယ်ရှားပြီးနောက်၊ ခွဲစိတ်ဆရာဝန်သည် အတုတင်ပါးဆုံရိုးအစိတ်အပိုင်းအသစ်များကိုလက်ခံရန် acetabulum နှင့် femoral head ရှိ အရိုးခုတင်ကိုပြင်ဆင်သည်။ ၎င်းတွင် အစိတ်အပိုင်းအသစ်များ လုံခြုံစွာထည့်သွင်းနိုင်စေရန်အတွက် အရိုးကိုပုံသွင်းခြင်း၊ သန့်ရှင်းရေးလုပ်ခြင်းနှင့် ချိန်ညှိခြင်းတို့ ပါဝင်နိုင်သည်။

၆။ အစိတ်အပိုင်းအသစ်များ ထည့်သွင်းခြင်း- လူနာ၏ အခြေအနေနှင့် ခွဲစိတ်မှုရည်မှန်းချက်များအပေါ် အခြေခံ၍ ခွဲစိတ်ဆရာဝန်သည် ထည့်သွင်းရန်အတွက် သင့်လျော်သော လူလုပ်တင်ပါးဆုံရိုးအဆစ်အစိတ်အပိုင်းများကို ရွေးချယ်သည်။ ၎င်းတွင် အာစီတာဗျူလမ်နှင့် ပေါင်ရိုးခေါင်းကို တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း သို့မဟုတ် လုံးဝအစားထိုးခြင်း ပါဝင်နိုင်သည်။ အစိတ်အပိုင်းများကို လူနာ၏ အသက်၊ လှုပ်ရှားမှုအဆင့်နှင့် အခြားအချက်များပေါ် မူတည်၍ သတ္တု၊ ပလတ်စတစ် သို့မဟုတ် ပေါင်းစပ်ပစ္စည်းများဖြင့် ပြုလုပ်နိုင်သည်။

၇။ ချိန်ညှိခြင်းနှင့် စမ်းသပ်ခြင်း- တင်ပါးဆုံရိုးအဆစ် အစိတ်အပိုင်းအသစ်များကို ထည့်သွင်းပြီးနောက်၊ ခွဲစိတ်ဆရာဝန်သည် တင်ပါးဆုံရိုး လုံခြုံစွာ ထည့်သွင်းနိုင်ခြင်း၊ သင့်လျော်သော ချိန်ညှိမှုနှင့် ချောမွေ့သော ရွေ့လျားမှုတို့ကို သေချာစေရန် အဆစ်ကို ချိန်ညှိပြီး စမ်းသပ်ပါသည်။

၈။ ခွဲစိတ်မှုပိတ်ခြင်း- တင်ပါးဆုံရိုးအစိတ်အပိုင်းများကို ထည့်သွင်းပြီး ချိန်ညှိပြီးသည်နှင့် ခွဲစိတ်ဆရာဝန်သည် ခွဲစိတ်မှုခွဲစိတ်မှုအလွှာကို အလွှာလိုက်ပိတ်ပြီး လိုအပ်ပါက ခွဲစိတ်ထားသည့်နေရာမှ သွေးနှင့် အခြားအရည်များကို ဖယ်ရှားရန် ရေနုတ်မြောင်းများကို ထည့်သွင်းပေးပါသည်။

၉။ ပြန်လည်ထူထောင်ရေး- ခွဲစိတ်ပြီးနောက် လူနာသည် တင်ပါးဆုံရိုးလုပ်ဆောင်ချက်နှင့် ကြွက်သားခွန်အားကို ပြန်လည်ရရှိစေရန် ပြန်လည်ထူထောင်ရေးသင်တန်းကို တက်ရောက်သည်။ ၎င်းတွင် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာကုထုံး၊ ပြန်လည်ထူထောင်ရေးလေ့ကျင့်ခန်းများနှင့် နေ့စဉ်လုပ်ငန်းဆောင်တာများကို တဖြည်းဖြည်းတိုးမြှင့်ခြင်း ပါဝင်နိုင်သည်။

၁၀။ နောက်ဆက်တွဲ- လူနာများသည် တင်ပါးဆုံရိုးအဆစ် ကောင်းမွန်စွာ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာစေရန်နှင့် မည်သည့်ရှုပ်ထွေးမှုများကိုမဆို အမြန်ဆုံး ဖော်ထုတ်ဖြေရှင်းနိုင်ရန်အတွက် ခွဲစိတ်ပြီးနောက် ပုံမှန်နောက်ဆက်တွဲချိန်းဆိုမှုများ ရှိပါသည်။

တင်ပါးဆုံရိုးပြန်လည်ပြုပြင်ခွဲစိတ်မှုသည် ရှုပ်ထွေးသောလုပ်ထုံးလုပ်နည်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး ၎င်း၏အောင်မြင်မှုနှင့် လူနာ၏ဘေးကင်းရေးကိုသေချာစေရန် အတွေ့အကြုံရှိခွဲစိတ်ဆရာဝန်များနှင့် ပြည့်စုံသောဆေးဘက်ဆိုင်ရာအဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ လိုအပ်ပါသည်။