အတုတင်ပါးဆုံရိုး FDH ပေါင်ရိုးခေါင်း

တင်ပါးဆုံရိုးတစ်ခုလုံး အစားထိုးခွဲစိတ်မှု (THA) သည် လူနာ၏ လှုပ်ရှားမှုကို တိုးတက်စေရန်နှင့် ပျက်စီးနေသော တင်ပါးဆုံရိုးကို အတုအစိတ်အပိုင်းများဖြင့် အစားထိုးခြင်းဖြင့် နာကျင်မှုကို သက်သာစေရန် ရည်ရွယ်သည့် ခွဲစိတ်ကုသမှု လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ ဤလုပ်ငန်းစဉ်ကို အရိုးအစားထိုးကိရိယာများကို ထောက်ပံ့ရန် ကျန်းမာသောအရိုး လုံလောက်စွာရှိသော လူနာများအတွက်သာ အကြံပြုထားသည်။ ယေဘုယျအားဖြင့် THA ကို အရိုးအဆစ်ရောင်ခြင်း၊ ထိခိုက်ဒဏ်ရာရရှိသော အဆစ်အမြစ်ရောင်ရမ်းခြင်း၊ ရူမတွိုက်အဆစ်ရောင်ခြင်း၊ မွေးရာပါ တင်ပါးဆုံရိုးချို့ယွင်းခြင်း၊ ပေါင်တံခေါင်း၏ သွေးလွှတ်ကြောပျက်စီးခြင်း၊ ပေါင်တံခေါင်း သို့မဟုတ် လည်ပင်း၏ ပြင်းထန်သော ထိခိုက်ဒဏ်ရာရရှိသော အရိုးကျိုးခြင်း၊ ယခင်တင်ပါးဆုံရိုးခွဲစိတ်မှုများ မအောင်မြင်ခြင်း သို့မဟုတ် ankylosis ရောဂါအချို့ကဲ့သို့သော အခြေအနေများကြောင့် ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုနှင့်/သို့မဟုတ် မသန်စွမ်းမှုခံစားနေရသူများတွင် ပြုလုပ်သည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင်၊ Hemi-Hip Arthroplasty သည် ကျေနပ်ဖွယ်ကောင်းသော သဘာဝ acetabulum (တင်ပါးဆုံရိုးအဆစ်) နှင့် ပေါင်တံရိုးကို ထောက်ပံ့ရန် လုံလောက်သော ပေါင်တံရိုးရှိကြောင်း အထောက်အထားရှိသည့် အခြေအနေများတွင် အသုံးပြုသည့် ခွဲစိတ်ကုသမှု ရွေးချယ်မှုတစ်ခုဖြစ်သည်။ ဤလုပ်ထုံးလုပ်နည်းကို အတွင်းပိုင်းပြုပြင်မှုဖြင့် ထိရောက်စွာကုသ၍မရသော ပေါင်ရိုးခေါင်း သို့မဟုတ် လည်ပင်း၏ ရုတ်တရက်ကျိုးခြင်း၊ သင့်လျော်စွာလျှော့ချပြီး အတွင်းပိုင်းပြုပြင်မှုဖြင့် ကုသ၍မရသော တင်ပါးဆုံရိုးကျိုးခြင်း၊ ပေါင်ရိုးခေါင်း၏ သွေးပြန်ကြောပျက်စီးခြင်း၊ ပေါင်ရိုးလည်ပင်းကျိုးခြင်းမပေါင်းစည်းခြင်း၊ သက်ကြီးရွယ်အိုလူနာများတွင် အချို့သော မြင့်မားသော subcapital နှင့် ပေါင်ရိုးလည်ပင်းကျိုးခြင်း၊ ပေါင်ရိုးခေါင်းကိုသာထိခိုက်စေပြီး acetabulum အစားထိုးရန်မလိုအပ်သော degenerative arthritis နှင့် ပေါင်ရိုးခေါင်း/လည်ပင်းနှင့်/သို့မဟုတ် proximal ပေါင်ရိုးနှင့်ပတ်သက်သည့် သီးခြားရောဂါဗေဒများအပါအဝင် တစ်ဝက်တင်ပါးဆုံရိုးအစားထိုးကုသမှုဖြင့် လုံလောက်စွာကုသနိုင်သော သီးခြားပေါင်ရိုးခေါင်း/လည်ပင်းနှင့်/သို့မဟုတ် proximal ပေါင်ရိုးတို့ပါဝင်သည့် သီးခြားရောဂါဗေဒများ အပါအဝင် အခြေအနေအမျိုးမျိုးအတွက် ညွှန်ပြထားသည်။ တင်ပါးဆုံရိုးတစ်ခုလုံးအစားထိုးကုသမှုနှင့် တစ်ဝက်တင်ပါးဆုံရိုးအစားထိုးကုသမှုအကြား ရွေးချယ်မှုသည် တင်ပါးဆုံရိုးအခြေအနေ၏ ပြင်းထန်မှုနှင့် သဘောသဘာဝ၊ လူနာ၏အသက်အရွယ်နှင့် အလုံးစုံကျန်းမာရေးအပြင် ခွဲစိတ်ဆရာဝန်၏ကျွမ်းကျင်မှုနှင့် နှစ်သက်မှုကဲ့သို့သော အချက်များစွာပေါ်တွင် မူတည်ပါသည်။ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းနှစ်ခုစလုံးသည် လှုပ်ရှားမှုကို ပြန်လည်ရရှိစေခြင်း၊ နာကျင်မှုကို လျှော့ချခြင်းနှင့် တင်ပါးဆုံရိုးရောဂါအမျိုးမျိုးခံစားနေရသော လူနာများ၏ ဘဝအရည်အသွေးကို မြှင့်တင်ပေးခြင်းတို့တွင် ထိရောက်မှုရှိကြောင်း သက်သေပြခဲ့သည်။ လူနာများအနေဖြင့် ၎င်းတို့၏ တစ်ဦးချင်းအခြေအနေများအပေါ် အခြေခံ၍ အသင့်တော်ဆုံး ခွဲစိတ်ကုသမှုရွေးချယ်မှုကို ဆုံးဖြတ်ရန်အတွက် ၎င်းတို့၏ အရိုးအကြောခွဲစိတ်ဆရာဝန်များနှင့် တိုင်ပင်ဆွေးနွေးရန် အရေးကြီးပါသည်။