ကွေးညွှတ်နေသော ပေါင်ရိုးရိုး လော့ချသည့် ဖိသိပ်ပြား

ကွေးညွှတ်နေသော ပေါင်ရိုးရိုး လော့ချုံ့ပြား (LC-DCP) အတွက် ခွဲစိတ်မှုလုပ်ငန်းစဉ်တွင် အောက်ပါအဆင့်များ ပါဝင်လေ့ရှိသည်- ခွဲစိတ်မှုမတိုင်မီ စီစဉ်ခြင်း- ခွဲစိတ်ဆရာဝန်သည် လူနာ၏ ဆေးမှတ်တမ်းကို ပြန်လည်သုံးသပ်ခြင်း၊ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စစ်ဆေးမှုပြုလုပ်ခြင်းနှင့် အရိုးကျိုးခြင်းအမျိုးအစား၊ နေရာနှင့် ပြင်းထန်မှုကို အကဲဖြတ်ရန် ပုံရိပ်လေ့လာမှုများ (ဥပမာ X-ray သို့မဟုတ် CT scan များ) ကို ပြန်လည်သုံးသပ်မည်ဖြစ်သည်။ ခွဲစိတ်မှုမတိုင်မီ စီစဉ်ခြင်းတွင် LC-DCP ပြား၏ သင့်လျော်သော အရွယ်အစားနှင့် ပုံသဏ္ဍာန်ကို ဆုံးဖြတ်ခြင်းနှင့် ဝက်အူများ၏ အနေအထားကို စီစဉ်ခြင်းတို့ ပါဝင်သည်။ မေ့ဆေး- လူနာသည် ခွဲစိတ်ဆရာဝန်နှင့် လူနာ၏ နှစ်သက်မှုပေါ် မူတည်၍ အထွေထွေမေ့ဆေး သို့မဟုတ် ဒေသတွင်းမေ့ဆေး ဖြစ်နိုင်သည့် မေ့ဆေးကို လက်ခံရရှိမည်ဖြစ်သည်။ ခွဲစိတ်မှု- ကျိုးနေသော ပေါင်ရိုးရိုးရိုးကို ဝင်ရောက်ရန် ပေါင်၏ဘေးတစ်လျှောက်တွင် ခွဲစိတ်ခွဲစိတ်မှု ခွဲစိတ်မှု ပြုလုပ်သည်။ ခွဲစိတ်မှု၏ အရှည်နှင့် နေရာချထားမှုသည် သီးခြား အရိုးကျိုးခြင်းပုံစံနှင့် ခွဲစိတ်ဆရာဝန်၏ နှစ်သက်မှုပေါ် မူတည်သည်။ လျှော့ချခြင်း- ကျိုးနေသော အရိုးအဆုံးများကို ညှပ်များ သို့မဟုတ် အရိုးချိတ်များကဲ့သို့သော အထူးကိရိယာများကို အသုံးပြု၍ ၎င်းတို့၏ သင့်လျော်သော အနေအထားသို့ ပြန်လည်ချိန်ညှိခြင်း (လျှော့ချခြင်း) ပြုလုပ်သည်။ ၎င်းသည် ပုံမှန်ခန္ဓာဗေဒကို ပြန်လည်ရရှိစေပြီး သင့်လျော်သော အနာကျက်ခြင်းကို မြှင့်တင်ရန် ကူညီပေးသည်။ အရိုးပြင်ဆင်ခြင်း- အရိုးမျက်နှာပြင်ကို ပေါ်လွင်စေရန် အရိုး၏ အပြင်ဘက်အလွှာ (periosteum) ကို ဖယ်ရှားနိုင်သည်။ ထို့နောက် အရိုး၏မျက်နှာပြင်ကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်ပြီး LC-DCP ပြားနှင့် အကောင်းဆုံးထိတွေ့မှုရှိစေရန် ပြင်ဆင်သည်။ ပြားနေရာချထားမှု- ကွေးညွှတ်နေသော ပေါင်ရိုးရိုး LC-DCP ပြားကို ပေါင်ရိုးရိုး၏ ဘေးတိုက်မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ဂရုတစိုက်နေရာချထားသည်။ ပြားသည် ပေါင်ရိုး၏ သဘာဝကွေးညွှတ်မှုကို လိုက်နာပြီး အရိုး၏ဝင်ရိုးနှင့် ချိန်ညှိထားသည်။ ပြားကို အထူးကိရိယာများကို အသုံးပြု၍ နေရာချထားပြီး လမ်းညွှန်ဝါယာကြိုးများ သို့မဟုတ် Kirschner ဝါယာကြိုးများဖြင့် အရိုးတွင် ယာယီတပ်ဆင်ထားသည်။ ဝက်အူနေရာချထားမှု- ပြားကို မှန်ကန်စွာနေရာချထားပြီးသည်နှင့် ဝက်အူများကို ပြားမှတစ်ဆင့် အရိုးထဲသို့ ထည့်သွင်းသည်။ ဤဝက်အူများကို မကြာခဏ သော့ခတ်ထားသောဖွဲ့စည်းပုံတွင် ထားရှိလေ့ရှိပြီး ၎င်းသည် တည်ငြိမ်မှုကို ပေးစွမ်းပြီး အနာကျက်ခြင်းကို မြှင့်တင်ရန် ကူညီပေးသည်။ ဝက်အူအရေအတွက်နှင့် အနေအထားသည် သီးခြားကျိုးသွားသည့်ပုံစံနှင့် ခွဲစိတ်ဆရာဝန်၏ နှစ်သက်မှုပေါ် မူတည်၍ ကွဲပြားနိုင်သည်။ ခွဲစိတ်မှုအတွင်း ရုပ်ပုံဖော်ခြင်း- ကျိုးသွားသည့်နေရာ၊ ပြား၏အနေအထားနှင့် ဝက်အူများ၏နေရာချထားမှုကို အတည်ပြုရန်အတွက် လုပ်ထုံးလုပ်နည်းအတွင်း X-ray သို့မဟုတ် fluoroscopy ကို အသုံးပြုနိုင်သည်။ အနာပိတ်ခြင်း- ချုပ်ရိုးများ သို့မဟုတ် staples များကို အသုံးပြု၍ ခွဲစိတ်မှုကို ပိတ်ပြီး ဒဏ်ရာပေါ်တွင် ပိုးသတ်ထားသော ပတ်တီးစည်းသည်။ ခွဲစိတ်ပြီးနောက် စောင့်ရှောက်မှု- လူနာ၏ အခြေအနေနှင့် ခွဲစိတ်ဆရာဝန်၏ နှစ်သက်မှုပေါ် မူတည်၍ လူနာသည် လမ်းလျှောက်ခြင်းနှင့် အလေးချိန်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိစေရန်အတွက် ချိုင်းထောက် သို့မဟုတ် လမ်းလျှောက်ကိရိယာကို အသုံးပြုရန် လိုအပ်နိုင်သည်။ ပြန်လည်ထူထောင်ရေးနှင့် ထိခိုက်နေသော ခြေထောက်တွင် ခွန်အားနှင့် ရွေ့လျားနိုင်စွမ်း ပြန်လည်ရရှိရန် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာကုထုံးကို အကြံပြုနိုင်သည်။ ခွဲစိတ်ဆရာဝန်၏ အတွေ့အကြုံ၊ လူနာ၏ အခြေအနေနှင့် သီးခြားကျိုးသွားသည့်ပုံစံပေါ် မူတည်၍ ခွဲစိတ်နည်းစနစ်နှင့် သီးခြားအဆင့်များ ကွဲပြားနိုင်ကြောင်း သတိပြုရန် အရေးကြီးပါသည်။ ဤအချက်အလက်သည် လုပ်ငန်းစဉ်၏ အထွေထွေခြုံငုံသုံးသပ်ချက်ကို ပေးစွမ်းသော်လည်း ခွဲစိတ်မှုကို အသေးစိတ်နားလည်ရန်အတွက် အရည်အချင်းပြည့်မီသော အရိုးအထူးကုဆရာဝန်နှင့် တိုင်ပင်ဆွေးနွေးခြင်းသည် မရှိမဖြစ်လိုအပ်ပါသည်။